Category: سینمای ایران

حالا سر توجه به غزه بین رسانه‌ها دعوا شده است: شما دارید کاسبی می‌کنید؛ نه، شما دارید کاسبی می‌کنید!

2014072707034683wvka2n حالا سر توجه به غزه بین رسانه‌ها دعوا شده است: شما دارید کاسبی می‌کنید؛ نه، شما دارید کاسبی می‌کنید!

TvBaz.com- پس از برگزاری‌ همایش‌ها و شکل دادن به رسانه‌ها، برای اعتراض به جنگ غزه، حالا سر این که کدام یک از این همایش‌ها و رسانه‌ها، صادق‌اند و مستحق پاداش، بحث به راه افتاده است از جمله سایت نزدیک به گروه شمقدری در سینمای ایران، یادداشتی با این مضمون نوشته است که در TvBaz.com می‌خوانید:

 

برگزاری تجمعات اعتراض آمیز مردمی و صدور بیانیه ها با هر عنوان ضد صهیونیستی بسیار موثر است، اما جایگاه سیاسی – فرهنگی ایران اسلامی ایجاب می کند نخبگان و هنرمندان با محصول هنری و فرهنگی ، پیام مظلومیت فلسطین ، لبنان ، سوریه و… را به گوش های شنوا ، چشم های بینا و دل های حق طلب دنیا برسانند.

← مشاهده ادامه نوشته

تصاویری جالب از ضیا الدین دری-محمدرضا شریفی نیا و تونی زرین دست در حمایت از مردم غزه

20140727070331ioabis3m تصاویری جالب از ضیا الدین دری محمدرضا شریفی نیا و تونی زرین دست در حمایت از مردم غزه

جمعی از اهالی سینما با حضور در راهپیمایی روز جهانی قدس حمایت خود را از مقاومت اعلام و از کشتار غیر نظامیان اعلام انزجار کردند. تصاویری از محمد رضا شریفی نیا، ضیا الدین دری و تونی زرین دست را در ادامه ببینید.

20140727070331eg0qkxx6 تصاویری جالب از ضیا الدین دری محمدرضا شریفی نیا و تونی زرین دست در حمایت از مردم غزه

20140727070331acb0ewmy تصاویری جالب از ضیا الدین دری محمدرضا شریفی نیا و تونی زرین دست در حمایت از مردم غزه

← مشاهده ادامه نوشته

منفعت شرایط انحصار: چرا باید دستمزد هنرنمایی بی کیفیت فلان بازیگر ما با دستمزد بازی های خارق العاده کریستین بیل یکسان باشد؟ / یک یادداشت در “TvBaz.com”

20140727070319a23fv3tb منفعت شرایط انحصار: چرا باید دستمزد هنرنمایی بی کیفیت فلان بازیگر ما با دستمزد بازی های خارق العاده کریستین بیل یکسان باشد؟ / یک یادداشت در TvBaz.com

TvBaz.com-مجتبی اردشیری: خسرو شکیبایی در ۲۸ تیر ۱۳۸۷ از دنیا رفت؛ یعنی ۶ سال پیش.از آن زمان تا به امروز، حدود ۵۰۰ فیلم در سینمای ایران اکران شده است. آیا از آن زمان تا به امروز، نقش آفرینی قابل توجهی در سینمای ایران مشاهده کرده اید که تحسین برانگیز باشد؟ روی این تحسین آمیز بودن بازی تامل کنید.

سینمای ایران پر شده از بازی های اغراق شده ای که نه مثل زندگی است و نه می توان آن را ری اکشن هایی هوشمندانه خطاب کرد.ما سال هاست داریم بازیگرانی را با یک هیکل و با یک لحن در نقش های گوناگون مشاهده می کنیم.اصلا مباحثی چون به کارگیری زبان بدن در بازی یا کلنجار با نقش یا آنچه بازیگر متد خوانده می شود، در بین بازیگران ما دیده نمی شود.
۱-کریستین بیل را در نظر بگیرید؛ او در فیلم های ماشینیست یاسه گانه نولان و یا حتی مبارز، چه هارمونی خارق العاده ای میان زبان بدن، بازیگری متد و فیلمنامه برقرار می کند.بازیگری که فیلمنامه را می خورد و برخلاف بازیگران ما که بیانی تحت اللفظی از دیالوگ ها دارند و فکر می کنند وظیفه بازیگر، تنها در ادای حسی و تکنیکی فیلمنامه است، به کنه مفهومی یک دیالوگ می رسد.مثلا در ماشینیست ببینید که بازی او تا چه اندازه از فیلمنامه خارق العاده و دیوانه کننده اسکات کوسار جلوتر می زند و مخاطب خود را با آن بازی استثنایی اش، روانی می کند.نمونه های خارجی بازیگران اینچنینی کم نیستند اما پرچم دار این کاهش و افزایش دادن ها و و بازیگری متد، کریستین بیل است.حال در بین بازیگران خودمان بگردید ببینید چند مورد از آنها، بازیگران متد هستند؟ در همان چند مورد معدود ببینید که آیا این ترفند، هوشمندانه بوده یا خیر؛ به اصطلاح ببینید آیا این روش توانسته برگرفته از جریانی در دل فیلمنامه باشد و کارگشا و کمک رسان باشد یا این مهم، تنها بر اساس نظر کارگردان اتخاذ شده است؟ نتیجه این تحقیق دیدنی است.
۲-تام کروز را تمام دنیا می شناسند.یک بازیگر تمام نشدنی که انتخاب های هوشمندانه ای دارد و انتخاب هایش همواره و در تمام برهه های حضور حرفه ای اش در هالیوود، وی را در مسیر تعالی قرار داده است؛ بازیگری که هم با تکنیک های بازیگری آشناست و هم برای ایفای نقشی که هوشمندانه انتخابش کرده، از هیچ کاری دریغ نمی کند.او تنها یک نمونه از بازیگران شهیر دنیاست که برای برداشت های طبیعی فیلم هایش، تمام خطر را به جان می خرد و با آن که سوپراستار گران قیمت هالیوود به شمار می رود اما آشکارا تمام نقش های یک بدلکار را خود به تنهایی در فیلم هایش بازی می کند. کافی است یک بار دیگر تمام حوادث خطرناکی را که برای تام کروز در چهارگانه ماموریت غیرممکن پیش می آید را مرور کنید تا برق از سرتان بپرد حال این قیاس را بازیگران وطنی در نظر بگیرید که کدام یک از آنها می توانند یک صدم این خطر را برای واقعی کردن نقششان ایفا کنند؟ قطعا بالا و پائین رفتن از برج خلیفه دبی آن هم با یک کابل، بدون هیچ پشتیبان دیگری، ربطی به بودجه های میلیون دلاری کمپانی های هالیوودی ندارد که بازیگران ما بخواهند آن را دستاویزی برای انجام ندادن حرکات ولو شبه محیرالعقول خود قرار دهند.
۳- آیا کسی را می شناسید که “بیل مورای” نازنین را نشناسد. پیرمرد آرام هالیوود که حتی خشونت هایش نیز دوست داشتنی و خاص است.حالا یک سوال و آن اینکه، تاکنون دقت کرده اید، لحن بیان و حتی لهجه او در فیلم هایش تا چه اندازه با یکدیگر فرق دارد؟ بازیگری که اهل ایلینویز است و مثل هر شهروند متعلق به ایلینویز و شیکاگو، حتی در تلفظ عادی حرف a هم مشکل دارد و نمی تواند آن را سلیس و غیرکشیده بیان کند حالا ببیند او در شکارچیان روح چطور مانند یک شهروند کالفرنیا، “دره ای” صحبت می کند یا حتی در توتسی که نقش یک زن را بازی می کند ببینید تا چه اندازه لهجه خود را به زبان روان و لمیده لس آنجلسی ها نزدیک می کند. گمشده در ترجمه یا محدوده کنترل و حتی “فیل کانزر” روز گراندهاگ گوشه های دیگری از این احساس تعلق برای ایفای نقش های خاص در بیل مورای است. حالا این مقوله را در بازیگران ما جستجو کنید. چند بازیگر را می شناسید که تا بدین اندازه نسبت به فن بیان خود حساس باشند؟ بازیگرانی که سال هاست با یک لحن و تلفظ در تمام نقش ها سخن می گویند.
وقتی بسیاری از بازیگران این سینما، دستمزدهایی برابر با ستارگان هالیوود می گیرند و برخلاف تمام آنها نه می توانند برای فیلمهایشان بازگشت سرمایه داشته باشند، نه به مفهوم حقیقی، سوپراستار هستند به طوری که حتی مردم کشورهای همسایه هم آنها را نمی شناسند، نه بازیگر متد هستند که بخواهند با هر نقشی که ایفا می کنند، هیکل و بدن خود را متناسب با آن فرد خیالی درآورند، نه حاضر نیستند کارهای کم خطر که خود می توانند انجام دهند را به بدلکار نسپارند و نه فن بیان تخصصی دارند و سال ها با یک لحن و با یک هیکل در نقش های مختلف هنرنمایی می کنند، آن وقت چرا باید دستمزدی برابر با کریستین بیل یا دیگر بازیگران مطرح هالیوود بگیرند؟
تمام تلاش بازیگران امروز ما ادای دیالوگ است و آن چیزی که سبب می شود چهره آنها در فیلم ها و سریال ها با دیگر آثارشان کمی تفاوت داشته باشد، در گریم صورت و مو خلاصه می شود.آیا واقعا سینمای ملی در زمینه بازیگری با قحط الرجال مواجه است؟
یادم هست در مصاحبه ای، از همین اقای کریستین بیل پرسیده شد شما بازیگری هستید که علاقه زیادی به افزایش و کاهش وزن خود دارید و تلاش می کنید و مشهور هستید به اینکه در هر فیلمی، با لهجه خاصی حرف می زنید، می توانید دلیل این همه سخت گیری را بگوئید که بیل در پاسخ به این سوال فقط می گوید: “چون نمی خواهم در خیابان بخوابم”
این جواب بیل، شاید تکلیف بحران بازیگری در سینمای ملی را کمی روشن تر کند. چطور می شود بیل برای بازی در فیلم یک کارگردان تلویزیونی چون “برد اندرسن”، آن هم با بودجه خیلی پائین حاضر می شود بدون توصیه کسی و حتی کارگردان، ۴۰ کیلو از وزن خود را کم کند و بلافاصله پس از آن، نابغه ای حساس و وسواسی ای چون نولان به وی اعتماد کرده و نقش بتمن را به وی می سپارد.
این یک بازی دوسویه است.هم کارگردان و هم بازیگر باید به این بازی دو سر برد تن دهند وگرنه در شرایط امروز که همه بازیگران ما فکر می کنند کارشان درست است و استاد حوزه خود هستند و می توانند فردای تمام کردن پروژه ای، در پروژه دیگری حاضر شوند و منتقدان خود را بی سواد معرفی کنند، دیگر جایی برای این عصبیت ها نیست.
خسرو شکیبایی تنها بازیگر سینمای ایران است که متدهای خاص و تکنیکی او، فراتر از سطح بازی های سینمای ایران است.او تنها بازیگری است که بیشتر از ۱۰ فیلم مهم و ماندگار در تاریخ سینمای ایران دارد که بازی او، بالاتر از فیلمنامه بسیار خوب آن کارها قرار می گیرد. برای رسیدن به این نتیجه می توانید به اظهارات کارگردانانی که با او کار کرده اند رجوع کنید. مثل “کیومرث پوراحمد” که گفته بود نقشی که برای شکیبایی در “اتوبوس شب” نوشته، یک نقش کوتاه بود که خسرو با ابتکارات خاص خود، آن نقش را به اصلی ترین نقش فیلم و البته یکی از ماندگارترین هنرنمایی های خود تبدیل کرد.
هیچ بازیگری در سینمای ایران چه پیش از انقلاب و چه پس از انقلاب نتوانست به مانند شکیبایی، در مقوله بازی، تا بدین اندازه جریان ساز باشد.حق بدهید که باز هم بگوئیم، خسرو که رفت، چه ها که بر بازیگری ایران نرفت.


۲

هم‌بازی شدن هانیه توسلی و پارسا پیروزفر / پروژه تازه سینمای ایران و کارگردان فیلم توقیفی “گس” + نخستین تصویر

20140727070223sqyofji4 هم‌بازی شدن هانیه توسلی و پارسا پیروزفر / پروژه تازه سینمای ایران و کارگردان فیلم توقیفی گس + نخستین تصویر

هانیه توسلی، بابک حمیدیان، پارسا پیروزفر و سحر دولت‌شاهی از آخر هفته جلوی دوربین فیلم سینمایی «شکاف» می‌روند.

 

سروش سرتیپی (مجری طرح پروژه «شکاف») در گفت‌و‌گو با ایسنا، در این باره توضیح داد: «شکاف» دومین فیلم سینمایی کیارش اسدی‌زاده پس از «گس» است که با متنی از او و شاهرخ کافی از چهارشنبه این هفته جلوی دوربین خواهد رفت.

← مشاهده ادامه نوشته

طعنه مریلا زارعی به اصغر فرهادی و کمپین “کشتن همنوعان خود را متوقف کنید”: «این جمله شامل کشته‌شدگان اتوبوس اسکانیا هم می‌شود» /«نگران جشنواره‌های جهانی نباشید»

20140727070130cuinznte طعنه مریلا زارعی به اصغر فرهادی و کمپین کشتن همنوعان خود را متوقف کنید: «این جمله شامل کشته‌شدگان اتوبوس اسکانیا هم می‌شود» /«نگران جشنواره‌های جهانی نباشید»

«شعارها در این کمپین کلی است و به طور مشخص به حوادث اخیر مربوط نمی‌شود. مشمول تمام اقدامات غیرانسانی، جنگ و خونریزی در جهان امروز است. این جمله شامل کشته‌شدگان اتوبوس اسکانیا، حادثه سقوط هواپیمای مالزی و… هم می‌شود.»

مریلا زارعی، بازیگر سینما، همزمان با روز جهانی قدس، در گردهمایی «خانه سینما» شرکت و با حضور در کنار هنرمندان و مردم کشورمان نسبت به جنایات رژیم‌صهیونیستی علیه مردم بی‌گناه غزه اعلام انزجار کرد. با او درباره این حرکتش گپ کوتاهی زدیم.

 واکنشتان درباره جنایات این روزهای رژیم صهیونیستی دربرابر مردم بی‌دفاع غزه چیست؟
واقعیت این است، طی روزهای سپری‌شده از زمانی که شهدای این حادثه به اندازه انگشتان یک دست بود تا امروز که تعدادشان متاسفانه نزدیک به‌هزار نفر رسیده، تصمیم راسخ داشتم که فارغ از تمام مناسبات سینمایی انزجارم را از این بی‌عدالتی‌ها ابراز کنم. طی این روزها مرتب از رسانه‌ها و مطبوعات مختلف با من تماس گرفته می‌شد و می‌خواستند نظرم را درباره این حادثه ناگوار جویا ‌شوند. به همه آنها جوابی واحد داده‌ام، اینکه منتظرم درجایی یا موقعیتی بتوانم واکنشی از خودم ارایه دهم که تاثیر بیشتری بگذارد. علاقه‌مندم که واکنش‌هایم میان کلی‌گویی‌ها غرق نشود و فقط منحصر به اجتماع خاصی نباشد.
 یعنی مثلا ‌در تریبونی مثل جشنواره‌ای بین‌المللی بتوانید حرفتان را بزنید؟
 بله. دوست دارم تمام دنیا متوجه این عمل ننگین رژیم صهیونیستی شوند. من واقعا به حرکت آن پزشک نروژی که خودش به منطقه جنگی رفت، ‌غبطه خوردم. «مدز گیلبرت» به صورت داوطلب برای کمک به مردم غزه به این منطقه سفر کرد و همان‌جا طی نامه‌ای تکان‌دهنده خطاب به باراک اوباما گفت: «آقای اوباما، قلب داری؟ شما را دعوت می‌کنم، یک شب، فقط یک شب با ما در [بیمارستان] شفا باشی؛ شاید با لباس مبدل یک نظافتچی. من مطمئنم که این، صددرصد، تاریخ را تغییر می‌دهد. امکان ندارد که کسی قلب و قدرت داشته باشد، یک شب در شفا بماند و پس از آن برای پایان‌دادن به سلاخی مردم فلسطین مصمم نشود.» به نظرم این حرکتی تکان‌دهنده بود که همه مردم جهان متوجه و شرمنده شدند و مسببان این واقعه را نیز رسوا کرد.
 با چه انگیزه‌ای به فراخوان «خانه سینما» درخصوص محکومیت جنایات رژیم‌صهیونیستی به مردم مظلوم غزه پاسخ دادید و در راهپیمایی روزجهانی قدس شرکت کردید؟
وقتی شنیدم «خانه سینما» به‌طور اخص کشتار مردم بی‌گناه غزه را محکوم کرده و فراخوان داده، وظیفه خود دانستم که هم به‌عنوان یک انسان و هم به‌عنوان یک بازیگر که قرار است از طریق تریبون موثر و بزرگ‌تری حرفی را بیان کند، در این گردهمایی شرکت کنم. البته از آنجا که نماینده صنف بازیگران «خانه سینما» نیز هستم و طبعا نه فقط در قالب یک فرد، بلکه از آنجا که همکارانم در این صنف به من اعتماد کردند و رای دادند، ‌در نتیجه به پشتوانه و نمایندگی همان همکارانم که صدایمان با هم بلند‌تر و رساتر می‌شود، موظف شدم در این گردهمایی شرکت و صدای مظلومیت کودکان و زنان بی‌گناه غزه را منعکس کنم.
 نظرتان درباره کمپین «کشتن همنوع را متوقف کنید» که اخیرا‌ در فضای مجازی راه‌اندازی شده و آقای فرهادی و گروهی از هنرمندان در آن اعلام نظر کرده بودند، ‌چیست؟
من از این حرکت خیلی خوشحالم. البته در گذشته چنین اتفاقاتی نیز افتاده است. اما باید بگویم که درخصوص این حرکت هیچ‌کدام از همکاران با من تماس نگرفتند. فقط از طریق رسانه‌ها متوجه شدم که تعدادی از همکارانم با نوشتن شعار روی لباس و دست‌هایشان درخواست کردند که کشتن در جهان را متوقف کنند. اما در این رابطه حق ندارم نظر بدهم. بالطبع همکاران من به اعتبار آدم‌هایی که این حرکت را راه انداختند که حتما‌ نیتشان خیر بوده، ‌وارد این کمپین شدند. اما باید بگویم که شعارها در این کمپین کلی است و به طور مشخص به حوادث اخیر مربوط نمی‌شود. مشمول تمام اقدامات غیرانسانی، جنگ و خونریزی در جهان امروز است. این جمله شامل کشته‌شدگان اتوبوس اسکانیا، حادثه سقوط هواپیمای مالزی و… هم می‌شود. مطمئنم که واکنش همکارانم از سر خیرخواهی بوده و خیلی هم زیباست. من از همکارانم در این کمپین درخواست می‌کنم که به حرکت مثبتشان ادامه بدهند و به‌طور مشخص از جنایاتی که در حق مردم بی‌دفاع غزه شده هم نامی ببرند. وقتی رژیم صهیونیستی با شعار «یک تیر، ‌دو نشان» جنایات خود را با افتخار انجام می‌دهد و به زنان حامله هم رحم نمی‌کند، باید مستقیم وارد عمل شد و با صدای بلند به جهانیان گفت که آنها به عمل غیرانسانی دست می‌زنند. بنابراین نگران واکنش‌های جهانی از عملکردمان و از اینکه ممکن است در جشنواره‌های جهانی مورد هجمه قرار‌گیریم، ‌نباشیم. ضمن اینکه از سکوت سازمان ملل تعجب می‌کنم و از نظر من این سکوت، غیرقابل قبول است. باید بگویم من پیش از این در زندگی‌ام در روز قدس به خیابان نیامده بودم، پس ببینید با دیدن و شنیدن فاجعه این روزها چقدر دلم به درد آمده که در گردهمایی «خانه سینما» و راهپیمایی همگام و کنار مردم شرکت کردم. از این فاجعه انسانی خیلی خشمگینم. حتی ممکن است عملکردم در عرصه جهانی مورد سوال قرار گیرد، ‌اما وجدانم آرام‌تر می‌شود که در برابر این فاجعه سکوت نکرده‌ام و می‌دانم خدای متعال همیشه ناظر اعمال و نیات ماست.
به نظر شما سینمای ایران تا امروز چقدر توانسته مظلومیت مردم فلسطین را به تصویر بکشد؟ ‌
متاسفانه سینمای ایران تا امروز درخصوص جنگ هشت‌ساله هم سنگ‌تمام نگذاشته. ما خودمان در سینما خیلی کارها انجام نداده‌ایم و هنوز حق مطلب را ادا نکرد‌ه‌ایم. هر چند حوزه سینما بسیار تاثیرگذار است و با وجود همه مشکلات گریبانگیر آن و مخالفت‌ها درون این خانواده، الحمدالله کارهای موثری انجام شده. از سویی متاسفانه مشکلات ما یکی، دو تا نیست. عده‌ای هم به برخی سوژه‌ها نزدیک نمی‌شوند، که سوژه فلسطین هم از آن دست مقولات است. به نظرم در مورد موضوع فلسطین باید به فیلمسازان خوبمان که مسلط به زبان سینما هستند سفارش داد. اما اعتقادم بر این است که سینمای ایران درباره مسایل خاص جامعه ایران باید سنگ تمام بگذارد و در کنار آن هم به مظلومیت مردم فلسطین بپردازد.

← مشاهده ادامه نوشته

کمدی تازه سینمای ایران درباره “نلاش برای بچه بیشتر آوردن” است

20140727070041tajdexds کمدی تازه سینمای ایران درباره نلاش برای بچه بیشتر آوردن است

…برخی عوامل پشت دوربین تکمیل شده‌اند و به این ترتیب مرتضی غفوری…

 

بهروز افخمی فیلم کمدی خود را با بازی پیمان قاسم‌خانی و محسن تنابنده کلید می‌زند. محمد کمالی‌پور تهیه‌کننده این فیلم در گفت‌وگویی با ایسنا بیان کرد: به دلیل تغییر یکی از بازیگران شروع کار کمی عقب افتاد، به همین دلیل تا پایان بازنویسی فیلم که یک هفته دیگر توسط بهروز افخمی به پایان می‌رسد،‌ فیلمبرداری را از ۱۵ مرداد ماه آغاز می‌کنیم.او با اشاره به اینکه این فیلم با نام موقت «میلاد» در شمال تهران فیلمبرداری می‌شود‌، گفت: برخی عوامل پشت دوربین تکمیل شده‌اند و به این ترتیب مرتضی غفوری مدیر فیلمبرداری‌، مرجان شیرمحمدی‌ طراحی صحنه و لباس‌ و حسن مصطفوی مدیر تولید این پروژه خواهند بودکمالی‌پور همچنین اضافه کرد: این فیلم پربازیگر است، محسن تنابنده با شخصیت ویژه‌ای در آن حضور دارد و ضمنا تصمیم داریم تا جایی که ممکن است بازیگران جدیدی را به این فیلم وارد کنیم.این تهیه‌کننده درباره موضوع فیلم هم گفت: یکی از موضوعات روز مبنی بر افزایش جمعیت و بچه‌دار شدن به شکل کمدی در این فیلم مطرح خواهد شد.

← مشاهده ادامه نوشته